آکالیفا 90/02/04 12:4
آکالیفا یا آکالیف
مشخصات: اسم علمی گیاه آکالیفAcalyph hispida و از خانواده Euphorbiacea می باشد . آکالیف بومی جنوب آسیا و گیاهی است با برگ های سبز درشت متناوب، با لبه مضرس که بیضی شکل، نوک تیز و کرکی نیز می باشد. شاتون های این گیاه بلند و قرمز رنگ شبیه دم روباه است. آکالیف در تمام مدت سال گل می کند، منتهی در بهار و تابستان گل آن بیشتر است .نگه داری آکالیف در منزل مشکل به نظر می رسد و اغلب برگهای آن می ریزد بنابراین برای مدت طولانی نمی توان آن را در منزل نگاه داشت. معمولا باید جوانه انتهایی ساقه گیاهان مسن را هرس کرد تا شاخه های جانبی شروع به رشد نمایند.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط، هوای گرم، خاک مرطوب، رطوبت هوای متوسط، در حدود ۷۰-۵۰ درصد و خاک قلیایی نیاز دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه به میزان ۲ گرم در لیترهر دو هفته یک بار و از اسفند تا شهریور ماه بکار برد. این گیاه خیلی پر ریشه است و نیاز زیادی به کود ازته دارد. باید در سال دو مرتبه گلدان آن را تعویض کرد. در غیر این صورت ریشه گلدان را پر می کند و برگها زرد می شوند.

خاک: سه قسمت خاک برگ، یک قسمت تورب دو قسمت ماسه و یک قسمت کود پوسیده دامی، خاک مطلوب گیاه آکالیف است.

ازدیاد: آکالیف به سرعت بلند شده و پس از مدتی شکل نامناسب و آشفته‌ای به خود می گیرد. برای به دست آوردن گیاهی متراکم و متعادل می توانید آن را تکثیر کنید. بهترین زمان گلدهی گیاه از اوایل تا اواخر بهار است که در این زمان می توانید عمل تکثیر را انجام داد. ابتدا قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰-۸ سانتیمتر و یا ساقه های تازه روییده شده جانبی را همراه با پاشنه جدا کنید یعنی قسمتی از ساقه اصلی به ساقه جانبی متصل باشد. سپس قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. آنها را در شرایط دارای نور کافی و دور از تابش مستقیم خورشید نگهداری کنید و گلدانها را با کیسه های پلاستیکی شفاف بپوشانید. خاک گلدان فقط در ابتدای عمل خیس می شود و خیس کردن دوباره آن طی زمان ریشه دهی لازم نمی باشد. قلمه ها را در مای ۲۲-۲۰ درجه سانتیگراد نگاه دارید و پس از ریشه دهی آنها را به گلدانهای با قطر دهانه حدودا ۱۳ سانتیمتر ، حاوی کمپوست گلدانی معمولی بکارید.

برچسب: , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

آناناس 90/02/04 12:3

ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

کاج مطبق 90/02/04 12:2
آروکاریا یا کاج مطبق یا کاج طبقه‌ای یا کاج خانگی
مشخصات:‌
اسم علمی کاج مطبق Araucaria excelsa و از خانواده Araucariaceae می باشد. این گیاه بومی جزیره نور فولک درجنوب کالدونی جدید است. ارتفاع آن ۱ تا ۲ متر و گسترش آن ۸۰-۹۰ سانتیمتر می باشد . گیاهی است همیشه سبز و دارای برگ های سوزنی آروکاریا به مرور ، شاخه های تحتا نی خود را از دست می دهد . یک واریته آن دارای قد کوتاهی است که در گلدان کاشته می شود. درتابستان میتوان گلدان آن را در هوای آزاد و نیمه سایه یعنی در سایه سایر درختان قرارداد. رشد این گیاه بسیار بطئی است.

مراقبت: کاج مطبق به نور معمولی ، هوای خنک ، خاک همیشه خیس، رطوبت نسبی بین ۵۰ تا ۹۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد .

کود: ۲ گرم در لیتر سولفات آمونیوم ، هر سه هفته یکبار از فرودین تا شهریور ماه، احتیاجات غذایی این گیاه را بر آورده می کند.

خاک: مخلوطی از دو قسمت خاک برگ، یک قسمت تورب و یک قسمت ماسه خاک مطلوب آروکاریا می باشد.

ازدیاد: این گیاه را نمی توان به آسانی تکثیر کرد ولی با کمی حوصله و پیشتکار می توانید موفق شوید. کاج مطبق از طریق کشت بذر از اواسط بهار تا اوایل تابستان ، در دمای حدود ۲۰ درجه سانتیگراد تکثیر می شود. بذرها را به صورت تک یا پراکنده در سینی بذر یا ظروف کم عمق با قطر دهانه ۱۴ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. سعی کنید میزان رطوبت را توسط پوشاندن ظرف با یک ورقه پلاستیکی شفاف یا شیشه بالا ببرید البته گاهگاهی پوشش را بردارید تا از یجاد رطوبت بیش از حد جلوگیری شود و یا اینکه فضای کوچکی را جهت تهویه در پوشش ایجاد کنید. هنگامی که بذر ها جوانه زدند و به بلندی ۵ تا ۵/۷ سانتیمتر رسیدند، می توانید نشاءها را به آرامی بیرون آورده و در گلدانی حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید.

برچسب: , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

مارچوبه زینتی یا شویدی – گردی – چتری
مشخصات:
اسم علمی مارچوبه Asparagus واز خانواده Liliaceae می باشد. این جنس دارای گو نه های بسیاری است. دو گونه آن از نظر زینتی حائز اهمیت هستند. زیرا هم به صورت گیاهان گلدانی و هم آویزی در آپارتمان مورد استفاده قرا می گیرند. این گیاهان دائمی و دارای ساقه های نازک و منشعب می باشند. اغلب به خاطر شاخه های برگ مانند تغییر شکل یافته که کلادود نام دارند، پرورش داده می شوند. مارچوبه نرمه بومی افریقای جنوبی است و یک واریته رونده دارد که به طول ۲ تا ۳ متر با گسترش ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر می رسد. در موقع جوانی دارای منظره‌ای پرپشت و متراکم بوده و به عنوان گیاه گلدانی پرورش داده می شود. ولی به تدریج گیاه به صورت بالا رونده در آمده و ساقه های اصلی تولید شاخه های افقی می کند. این گونه واریته دیگری دارد که پا کوتاه بوده و به بلندی ۲ تا ۳۰ سانتی متر می رسد. این گونه دارای منظره پرپشت و متراکم است میوه ای این گیاه سته، کروی شکل، کوچک و قرمز می باشد. مارچوبه زبره، بومی آفریقای جنوبی و ناتال است ارتفاع بوته ۳۰ سانتی متر و گسترش شاخه ها ۱۰۰ تا ۱۵۰ سانتی متر می باشد. این گیاه در منزل بهتر از مارچوبه نرمه مقاومت دارد و هم چنین، چون دارای شاخه های آویزان است به عنوان گلدان آویزی مصرف دارد. برگ های آن سوزنی شکل و خشن تر از برگ های سید و ریزی دارد. میوه آن سته قرمز رنگ است.

مراقبت: این گیاه به نور زیاد، هوای گرم، آبیاری فراوان، رطوبت نسبی ۵۰-۷۰ درصد و خاک قلیایی نیز دارد.

کود: ازاواسط بهار و تا اواخر تابستان هر دو هفته یک بار می توان به مقدار ۳ گرم در لیتر، کود برای مارچوبه مصرف کرد.

خاک: نوع خاک مورد نیاز این گیاه مخلوطی است که از دو قسمت خاک برگ و یک قسمت خاک باغچه فاقد آهک .

ازدیاد: آسپارگوس را میتوان از طریق کاشت بذر در بهار، در دمای حدود ۲۱ درجه سانتیگراد در کمپوست مخصوص بذر و قلمه تکثیر کرد. رشد گیاه در این روش بسیار کند است. حتی زمانی که نشاءها جوانه می زنند، میزان رشد گیاه به قدری کند است که برای داشتن گیاهی به اندازه معقول و دلخواه، لازم است چند ماه منتظر بمانید. روش بهتر، برای تکثیر سریعتر گیاه، تقسیم بوته مادری، در اواسط بهار و تابستان است. ابتدا خاک را مرطوب کرده و گیاه مادری را از گلدان بیرون آورید. ریشه های گیاه را از هم باز کنید و با استفاده از یک چاقوی تیز، توده ریشه ها را به قسمتهای مساوی و مرتب تقسیم کرده، هر کدام را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید دقت کنید که خاک را همیشه مرطوب نگاه داشته و گیاهان را در محیطی با نور مناسب ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرار دهید تا رشد کنند.

برچسب: , , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

عبایی 90/02/04 12:0
برگ عبائی
مشخصات:
اسم علمی برگ عبائی Aspidistra elatior واز خانواده Liliaceae میباشد. برگ عبائی گیاهی است بومی چین و ژاپن که داری ریزوم بوده و بدون ساقه هوایی می باشد. برگهای آن سبز تیره ، براق،پهن و به طول ۳ تا ۵۰ سانتیمتر است. همچنین دمبرگ بلندی دارد که مستقیما از سطح خاک بیرون می آید. ارتفاع بوته در حدود ۳۰ سانتیمتر و گسترش آن به ۵۰ سانتیمتر می رسد. برگ عبائی گلهای ریزی دارد که ارغوانی وفنجانی مانند است و روی سطح خاک و در قسمت تحتانی گیاه، در اواخر تابستان ظاهر میشود و فاقد زیبایی است. عمر این گیاه زیاد است و سالهای متمادی بدون تغذیه و تعویض گلدان در اطاق می ماند. یکنوع ابلق آن نیز وجود دارد که داری نوار کرم رنگ می باشد و بسیار جالب است. برگ عبایی گیاهی است بسیار مقاوم خشکی، تغییرات درجه حرارت و همجنین نور کم را به خوبی تحمل می کند. در تابستان باید گلدانها را در نیم سایه بگذارید و اگرنه آفتاب برگها را می‌سوزاند.

مراقبت: این گیاه به نور کم تا متوسط هوای خنک، خاک همیشه مرطوب، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی نیاز دارد.

کود: در تابستان ، هر دو هفته یکبار، میتوان به این گیاه ۳ گرم در لیتر کود داد.

خاک: خاک معمولی همراه با ماسه و تورب و کمی مواد آلی، خاک مطلوب گیاه برگ عبائی است.

ازدیاد: اواسط بهار تا اویل تابستان بهترین زمان برای جدا کردن ریزومهای فشرده و بزرگ این گیاه به منظور تکثیر است. قسمتهایی از گیاه را که شامل دو برگ یا بیشتر می باشد با چاقوی تیز، از گیاه مادری جدا کنید. هر قسمت را به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید. البته برای به دست آوردن گیاهی مناسبتر، می توانید هر ۲ یا ۳ قلمه را در یک گلدان قرار دهید. دما را حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و خاک را به ویژه در هفته های اول تکثیر مرطوب نگه دارید، تا سرعت ریشه دهی افزایش یابد.

برچسب: , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

مشعلی 90/02/04 11:59
گل مشعلی یا گل شمعی یا گل میگو
مشخصات:
اسم علمی گل میگو Beloperone guttata بوده و از خانوادهAcanthacee می باشد. بلوپرون گیاهی است بومی مکزیک .ارتفاع این گیاه ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر و گسترش آن ۲ تا ۳۵ سانتی متر است. دارای برگهای تخم مرغی شکل و سبز رنگ می باشد و گلاذین سنبله ای آن از گلهای کوچک و سفیدی تشکیل شده که از اویل بهار تا اواخر پاییز روی گیاه ظاهر می شود. گلها به وسیله براکتهای قهوه ای کمرنگ پوشیده شده اند. مجموع گلها و براکتهای بلوپرون شبیه میگو می باشد.

مراقبت: این گیاه به نور زیاد، گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد. هنگامی که گیاه بلوپرون شروع به گل دادن کرده باید درجه حرارت را کم کنید تا براکته‌ها بهتر رنگ بگیرند و دوام گلها هم بیشتر شود.

کود: کود مورد نیاز گل میگو را می توان به میزان ۳ گرم درلیتر، هرهفته یکبار، ازفروردین تا مهرماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: بهترین نوع خاک برای این گیاه، مخلوطی از خاک برگ ، تورب و خاک باغچه می باشد.

ازدیاد: گل میگو را میتوان با موفقیت، از طریق قلمه های انتهایی ساقه و یا قلمه های ساقه های ساقه‌ای، از اواسط بهار تا اوایل تابستان، تکثیر کرد. با استفاده از یک چاقوی تیز،قلمه های انتهایی ساقه را به اندازه ۵/۷ سانتیمتر و قلمه های ساقه ای را به اندازه تقریبی ۵ سانتیمتر جدا کنید. سپس انتهای آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر یک را در گلدان بکارید. اگر مایلید گیاه پر پشت و انبوهی داشته باشید قطر دهانه ۱۱ سانتیمتر حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه ، بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی بپوشانید و دمای محیط را زمان ریشه دهی که معمولا ۲ ماه طول می کشد، حدود ۲۰ تا ۲۱ درجه سانتیگراد نگاه دارید. قلمه های را در نور مناسب و کافی ولی دور از تابش مستقیم آفتاب قرا دهید زمانی که ریشه دهی آغاز شد، کیسه پلاستیکی را بردارید و تغذیه مصنوعی را شروع کنید.

عوارض و درمان: اگر برگهای گیاه بلوپرون بد شکل شد و حشرات ریز و مواد چسبناک روی برگها مشاهده کردید، به مدت چهار هفته با سم حشره کش گیاه را سمپاشی کنید. اگر برگهای گلدان به زردی گرایید، خاک باتلاقی شده است. آبیاری را کمتر کنید زهکش خاک را بررسی نمایید تا آب داخل گلدان باقی نماند. شاخه های دراز و منحرف این گیاه به ما میگوید هوا خیلی گرم است. پس گلدان را به محل خنک تری ببرید و شاخه‌ها را هرس نمایید. رنگ پریدگی براکته های گل تابستان کمبود نور و در زمستان گرمی هوا است. گلهای بلوپرون فقط یک هفته عمر دارند و ریزش آنها کاملا طبیعی است اما سیاه شدن براکته ها و فلسهای روی گل در اثر غبار پاشی روی گلها ایجاد می شود. رطوبت محیط گلدان را به وسیله آبی که در زیر گلدانی حاوی سنگریزه ریخته می شود تامین کنید.مواد براق کننده شیمیایی برگها را سیاه می کنند پس برای تمیزی فقط از غبار پاشی روی برگها انتقاد کنید در صورتی که در فصل تابستان برگها ریزش می کنند، یعنی گیاه تشنه است و اگر این علامت در زمستان دیده شد یعنی هوای محیط سرد است. رنگ پریدگی برگها هم با تغذیه مصنوعی ، هر سه هفته یکبار مرتفع می شود.

برچسب: , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

گل کاغذی 90/02/04 11:58
گل کاغذی (در جنوب ایران: گل بوگن ویلیه)
مشخصات: اسم علمی گل کاغذی Bougainvillea glabra واز خانواده Nyetaginaceae می باشد. گل کاغذی بومی برزیل است و دارای گونه های مختلف می باشد. ارتفاع این گیاه در گلدان حداکثر در حدود ۲ تا ۵/۳متر است. این گونه کولیتواری دارد که حتی موقعی که کوچک است به گل میرود . برگها نسبتا سبز روشن و تخم مرغی شکل می باشند. گل آذین آن پانیکول بوده و به صورت جامی و انتهایی ظاهر می شوند. گلهای این گیاه زیبا نیست، کاسه گل لوله ای ، زرد و کوچک بوده فاقد جام گل می باشد . ولی دارای براکته‌های رنگین و زیبایی است که اطراف گلهای کرم رنگ را احاطه نموده اند. این گیاه احتیاج به هرس دارد. معمولا در اواسط زمستان باید ۳/۱ شاخه ها را کوتاه کرده و شاخه های ضعیف را حذف نمود. در تابستان می توان این گیاه را در هوای آزاد و کاملا آفتابی قرار داد.

مراقبت: گل کاغذی به نور زیاد، حرارت زیاد، خاک همیشه مرطوب رطوبت هوای معمولی یعنی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر،هر هفته، از فروردین تا مهر ماه، مورد استفاده قرا داد.

خاک: خاک رس آهکی برای رشد گل کاغذی مناسب است.

ازدیاد: بهترین زمان برای تکثیر این گیاه از اواسط بهار تا اوایل تابستان می باشد. قلمه های انتهایی یا ساقه ای را به اندازه ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر، با یک چاقوی تیز یا قیچی باغبانی، از گیاه مادری جدا کنید. ابتدا قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید. سپس هر قلمه را در گلدانی با قطردهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی حدود ۲۴ درجه سانتیگراد نگاه دارید. همچنین قلمه باید در شرایط نورمناسب و کافی، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرار گیرند تا از سوختگی و پژمردگی گیاه جلوگیری شود. زمانی که ریشه دهی انجام شد، کیسه پلاستیکی را بردارید و در گلدانی با قطر دهانه ۱۳ سانتیمتر و کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید.

برچسب: , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

شیشه شور 90/02/04 11:57
شیشه‌شور یا بطری شور یا کالیسمان
مشخصات:
اسم علمی گیاه بطری شور Callistemon citrinus ، از خانواده Myrtaceae می باشد.این جنس دارای ۳۵ گونه همیشه سبز، به صورت درخت و درختچه است که به طور طبیعی در استرالیا و تانزانیا می رویند. اغلب گونه های این گیاه به علت زیبایی گلهای آن که به رنگ قرمز و برس مانند می باشند، کشت می شوند. ارتفاع گونه Citrinus به بیش از ۲ متر می رسد و گسترش آن در حدود ۱ تا ۵/۱ تر است . این درختچه دارای برگهای سبز متمایل به خاکستری بوده و شکل برگ ها ی آن به صورت خطی یا نیزه ای است. گلهای بسیار زیاد آن با پرچم طویل قرمز رنگ به صورت گلاذین سنبله ظاهر می شود که در انتها به دسته ای از برگها ختم میگردد. گلهای کالیستمون در اواخر بهار یا اوایل تابستان دیده می شوند. این گیاه را هنگام تابستان خارج از آپارتمان هم میتوان پرورش داد. اما در زمستان باید درگلخانه خنک نگاه داری شود.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط تا زیاد، هوای خنک ، آبیاری متوسط، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز بطری شور را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ، کود دامی پوسیده، تورب و ماسه، خاک مطلوبی برای رشد ونمو گیاه بطری شور است.

ازدیاد: این گیاه را باید از اواخر بهار تا اوایل تابستان تکثیر نمود. ابتدا با یک چاقوی تیز، قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۸ تا ۱۰ سانتیمتر از گیاه جدا کنید.البته می توانید، زمانی که جوانه ها خیلی بلند نشده اند، آنها را محکم با دست بگیرید و به سمت پایین خم کنید و آنرا همراه پاشنه یعنی قسمتی ازساقه اصلی که به جوانه متصل است، بشکنید و از آن برای قلمه زدن استفاده نمایید.

در هر دو روش ، قلمه ها باید بدون گل باشند. آنگاه انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و درگلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذرو قلمه ، بکارید و آنها راباکیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. پس از دو ماه ، که ریشه دهی انجام شد، کیسه پلاستیکی رابردارید تا گیاه در محیط طبیعی رشد کند. بعد از سه تا چهار ماه گیاه رابه گلدانی با قطر دهانه ۱۳ تا ۱۸ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

کاملیا 90/02/04 11:56
کاملیا
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Camellia japonica ، از خانواده Theaceae می باشد. این گونه بومی آسیایی شرقی است و بصورت درخت یا درختچه با ارتفاع متوسط، دیده می شود. در گلدان ارتفاع این گیاه به ۲ تا ۳ متر می رسد. برگهای این گیاه دائمی، با لبه دندانه ای، نوک تیز و سبز رنگ می باشد و به طور متناوب روی ساقه قرار می گیرند . گلهای کاملیا منفرد بوده و جام گل ساده یا مضاعف دارند وبه رنگ های مختلف سفید، قرمز، ارغوانی دیده می شوند. حرارت زیاد موجب از بین رفتن گیاه می شود. به علاوه گیاه در زمستان به یک دوره سرمای متوسط احتیاج دارد. معمولا جوانه ها ی گل در اوائل زمستان، در درجه حررات بیش از ۱۸ درجه سانتی گراد تشکیل میشوند و وقتی جوانه ها به حد کافی رشد گردند گیاه را باید به محلی با درجه حرارت حداقل ۸ درجه سانتی گراد نگاه می دارند و گلها شروع به باز شدن می نمایند.

مراقبت: کاملیا به نور متوسط ، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد، رطوبت ۷۰ تا ۹۰درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به مقدار ۲ گرم سولفات آمونیوم و ۲ گرم کود معمولی در یک لیتر، هر دو هفته یکبار از بهمن تا مرداد، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از سه قسمت خاک جنگلی و یک قسمت ماسه برای پرورش کاملیا متناسب است.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه می توانید از ساقه های نیمه چوبی یکساله قلمه های انتهایی یا ساقه ای ، تهیه کنید و در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدان محتوی کمپوست مخصوص بذر قلمه بکارید . روی قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و خاک را مرطوب نگه دارید. بعد از ریشه دهی کامل، قلمه ها را به گلدان های بزرگتر حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: گلهای کمرنگ و شفاف می تواند ناشی از مواد براق کننده شیمیایی باشد. گروهی از حشرات آفت لکه های دیسک مانند روی برگها ایجاد می کننند. اگر هفته ای یکبار با سم حشره کش نفوذی گیاه را سمپاشی کنید علایم بر طرف می شود. در صورتی که برگهای گیاه ناگهان خشک شوند، احتمال بدهید صدمه مربوط به اشعه مستقیم آفتاب است. آبیاری بیش از حد باعث زردی برگها و سقوط آنها می شود آب آبیاری کاملیا باید حتی الامکان بدون املاح سنگین به خصوص کلسیم باشد، در غیر این صورت و یا در صورت کمبود آهن ممکن است غنچه ها بدون اینکه باز شوند سقوط نمایند و یا برگها سبز کمرنگ بشوند برگهای ریز گیاه، بدون هیچ اثری از غنچه و گل، حاکی ازکمبود موادغذایی است.

برگهای گرد آلود را با دستمال نرم تمیز کنید. از مواد براق کننده شیمیایی، برای این منظور، فقط ماهی یکبار استفاده کنید. ضمنا مواظب باشید گلها از این مواد براق کننده در امان باشند ریزش برگها در زمستان طبیعی است. نگران گلدان کاملیای خود نباشید.

.

برچسب: , , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

فلفل زینتی 90/02/04 11:55

ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

نخل شامادورا 90/02/04 11:54
کامه دور‌آ یا شامادورا
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Chamaedorea elegans ، از خانواده palmaceae می باشد . این جنس دارای گونه های چندی است که همگی به عنوان گیاهان آپارتمان استفاده می شوند. به طور کلی شیبیه درخت خرما هستند و اندازه های آنان گوناگون می باشند. کامه‌دورآ دارای یک ساقه است که در انتهای آن خوشه ای از برگ ها قرار می گیرند. گونه elegans ارتفاعی کم تر از یک متر دارد و دارای برگهای خمیده بسیار زیبایی است. برگچه های آن تقریبا مستطیلی شکل می باشد گل ها به صورت پیازچه هایی زرد رنگ کوچک بوده که بر روی دمگل های باریک قرار می گیرند.

مراقبت: کامه‌دو‌آ به نور متوسط، گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت نسبی بین ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر هفته یک بار از فروردین تا مهر ماه مورد استفاده قرار داد.

خاک: خاک جنگل یعنی همان خاک هوموسی برای رشد گیاه کامه‌دورآ مناسب است.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه، باید بتوانید شرایط مناسبی را برای جوانه زدن بذرها، به وجود آورید. بذرها را در سینی بذر که حاوی کمپوست مخصوص قلمه و بذر با پایه پیت می باشد، بکارید و در دستگاه گرمازایی تکثیر، قراردهید یا اینکه دمای محیط را حدود ۲۱ درجه سانتیگراد و یا حتی بالاتر دما یعنی ۲۴ درجه سانتیگراد به طور ثابت نگاه دارید. به طور کلی درصد بذرهایی که جوانه می زنند نسبتا پایین است. بذرهای این گیاه را باید از اواسط بهار تا اوایل تابستان کاشته و در سایه روشن نگهداری نمود. بسیار مهم است که جوانه ها را به طور منظم کنترل کنید تا فساد قارچی به وجود نیامده باشد. زیرا ممکن است قسمتهای پایین ساقه توسط قارچها صدمه ببیند. زمانی که نشاءها به طول ۵ سانتیمتر رسیدند ، آنها را بیرون آورده و در گلدان دیگری بکارید و دقت کنید، آبیاری بیش از اندازه صورت نگیرد.

برچسب: , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

گندمی 90/02/04 11:53
گندمی یا سنجاقی
مشخصات:
اسم علمی گیاه گندمی Chlorophytum comosum ، از خانواده Liliaceae میباشد. این جنس دارای ۲۱۵ گونه مختلف از گیاهان همیشه سبز گلخانه ای می باشد. ارتفاع این گیاه در حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر می رسد. برگهای خطی و باریک آن حدود ۲۵ سانتی متر طول دارد و به صورت نوارهای سبز ی به نظر میرسد که در میان هر یک نوار سفید رنگی مشاهده می شود در بعضی از گونه ها به برگها سفید و قسمت میانی سبز میباشد. در تابستان گیاه گندمی به گل رفته و که دمگل طویلی به طول ۶۰ سانتیمتر دارد. گل آذین آن به شکل پانیکول بوده و گلهای سفید و ستاره ای آن دارای قطری حدود ۵/۲ سانتیمتر هستند. در انتهای دمگل و نزدیک گل، گیاهچه های جدید نیزتولید می شود که می توان آنها را از گیاه جدا نموده ، ریشه دار کرد. گندمی را باید نزدیک پنجره قرار داد، زیرا چنانچه دور از نور قرار بگیرد، برگهایش طویل می شوند که چندان زیبا نیست.

مراقبت: این گیاه به نور کم تا متوسط، گرمای معمولی ، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۰تا ۷۰ درصد و خاک قلیابی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز گندمی را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا مهر، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه می باشد.

ازدیاد: گیاه جالب گندمی یا سنجاقی را میتوان به روشهای مختلف تکثیر کرد. گیاه مادری ، ساقه های بلند و رونده ای تولید می کند که دسته های کوچک برگ را با خود دارد این گیاهچه های کوچک می توانند با قرار گرفتن در مجاورت خاک ریشه بدهند. برای اینکه موفقیت عمل تکثیر بیشتر شود، گیاهچه را روی سطح خاک، در یک گلدان با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت، بخوابانید و به آرامی فشار دهید. زمانی که ریشه دهی به اندازه کافی انجام شد و گیاه توسعه یافت، می توانید ارتباط ساقه را با پایه مادری، قطع کنید تا مستقل شود. این گیاهچه ها ، در آب نیز می توانند ریشه دهند و به تنهایی و جدا از پایه مادری، در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده شده و در خاک قرار بگیرند. بهترین زمان تکثیر ، فصل بهار و تابستان است و گیاهچه ها باید در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب ولی دور از تابش مستقیم خورشید نگاداری شود.

عوارض و درمان: در صورتی که مشاهده کردید وسط گیاه از قاعده برگها، پوسیده است، آبیاری بیش از اندازه انجام داده‌اید و باید آبیاری را قطع کنید. برگهای نرم و شفاف در اثر هوای خیلی سرد ایجاد می شود. قهوه ای شدن نوک برگها نیز مربوط به تشنگی یا اشعه مستقیم آفتاب است. اگر برگهای گیاه سجافی، ضعیف و لاغر و طویل و کم و بیش خشک شدند و رنگ خود را از دست دادند و یعنی درجه حرارت خیلی بالاست. می توانید برای جبران این ضایعه، گلدان را به محل خنکتری منتقل کنید و ۱۵ دقیق درون تشت بگذارید. محیط تاریک می تواند نوار سفید برگ را محو کند. سعی کنید با تغذیه مصنوعی مناسب جلوی ضعف و پژمردگی گیاه را بگیرید. در صورت دیدن حشرات سبز رنگ که حاشیه برگ را میخورند، هر ۱۴ روز یکبار گیاه را سمپاشی نمایید.

برچسب: , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

داوودی 90/02/04 11:52
داوودی
مشخصات:
اسم علمی گیاه داوودی Chrysanthemum ، از خانواده Compositae میباشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه ازگیاهان یک ساله ، چند ساله، علفی و گلخانه‌ای است. قسمت تحتانی ساقه این گیاه تقریبا خشبی بوده و برگهای سبز تیره دارد. گل آذین گیاه داوودی کلاپرک وگلچه های کناری آن زبانه‌ای و گلچه های میانی آن لوله ای می‌باشند. گلهای داوودی در واریته های مختلف دارای رنگهای متفاوت است.

مراقبت:.این گیاه به نور متوسط، حرارت عادی تا بالا، خاک همیشه خیس رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: داوودی به کود نیازی ندارد و پس از اتمام گل به دورانداخته می شود.

خاک: مخلوطی ازخاک باغچه، کود دامی و خاک جنگلی به نسبت مساوی برای پرورش این گیاه مناسب است.

ازدیاد: این گیاه ازنظر فتوپریودیسم ، ازگیاهان روز کوتاه محسوب میشود. با استفاده از این موضوع می توان دقیقا گیاه را در زمان دلخواه به گل برد. مثلا برای گل دادن، گلدان را علاوه برشب، مدتی از روز هم در تاریکی نگه می دارند و یا برای عقب بردن زمان گلدهی، مدتی درشب گیاه را در محل نورانی می گذارند. برای تکثیر این گیاه، می توانید در فصل بهار، ازساقه های علفی، قلمه‌های انتهایی یا ساقه‌ای به طول ۵ تا ۸ سانتی مترتهیه کنید و انتهای آنها را درپودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدان محتوی کمپوست مخصوص قلمه بکارید و درحرارت ۱۵ درجه سانتیگراد نگاهداری کنید.

عوارض و درمان: ساقه های دراز و منحرف گیاه داوودی به دلیل نور کم محیط است. برای اینکه گیاه متناسبی داشته باشید، آنرابه محل پرنورتری ببرید. اگر سطح زیرین، برگها داوودی مملو از تارعنکبوت باشد، باید با پارچه تمیزی که مرطوب است آن پاک کنید و یا هر دو هفته یکبار با سم کنه کش گیاه را سمپاشی کنید. تامین رطوبت در کاهش آفت موثر است. عامل این عارضه کنه ریز قرمز است. هوای خیلی مرطوب، برگهای این گیاه را زرد می کند. غبار پاشی را متوقف کنید و گلدان را به محل خشک تری ببرید درصورتی که مشاهده کردید غنچه های داوودی باز نشده و بعضی از آنها خشک می شوند، بدانید گیاه خیلی تشنه است نور کم محیط و یا نگهداشتن تعداد زیادی غنچه روی هرساقه، باعث بازنشدن غنچه ها می شود. برگهای پایینی گیاه دراثر قارچ بوتری تیس که خود ناشی از هوای سرد و مرطوب است سیاه می شوند. برای از بین بردن علایم، گلدان را محل گرمتری منتقل کرده و غبار پاشی را کاهش دهید در صورتی که هنگام غبار پاشی گلها را هم خیس کنید، گلها می پوسند. هوای خیلی گرم نیز برگها و ساقه ها را چروکیده می کند.

برچسب: , , , , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

کلرودندرون یا معین التجار
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Clerodendron thomsonae ، از خانواده Verbenaceae می باشد. این جنس دارای ۴۰۰ گونه مختلف ، به صورت درختچه وگیاهان بالارونده است که در آسیا و آفریقا پراکنده اند، انواع بالا رونده آن معمولا احتیاج به شرایط گلخانه ای دارند و بیشتر به عنوان گیاهان آپارتمانی و آویزی پرورش داده می شوند. گونه مورد نظر بومی غرب آفریقا بوده و در شرایط طبیعی به طول ۴ متر می باشد. برگهای آن همیشه سبز و به رنگ سبز تیره و به صورت تخم مرغی ونوک تیز هستند. گلهای این گیاه به صورت گل آذین پانیکول می باشند و در اواخر بهار یا اواخر تابستان ظاهر می شوند. هر گل به تنهایی دارای کاسبرگ های سفید فانوس شکل وگلبرگ های قرمز می باشد. کلوندرون، از اواسط پاییز تا اویل زمستان احتیاج به خواب واستراحت دارد. درجه حرات را در این مدت باید حدود ۱۳ تا ۱۶ درجه سانتیگراد نگاه داشت و از اب دادن خود داری کرد. در این مدت برگها می ریزند. در اواسط زمستان باید شاخه ها را تا نصف هرس کرده و خاک گلدان را تعوی کنید و درجه حرارت را به ۲۰ درجه سانتیگراد برسانید.

مراقبت: کلرودندرون به نور متوسط تا زیاد، گرمای زیاد، آبیاری متوسط رطوبت نسبی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر هر دو هفته یک بار، از فروردین تا شهریور، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ، کود حیوانی و کمی ماسه، خاک مناسبی برای رویش این گیاه می باشد.

ازدیاد: کلروندرون را به سختی میتوانید در خانه نگهداری و تکثیر کنید. زیرا احتیاجات این گیاه نسبت به دیگر گیاهان قدری بیشتر است. از اواخر بهار تا اوایل تابستان، قلمه هایی به طول ۱۹ تا ۱۵ سانتیمتر را با قیچی باغبانی، جدا کنید. سپس در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر قلمه را در گلدانی با قطر دهانه ۹ ساانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. قلمه ها را در دمای ۲۱ تا ۲۲ درجه سانتیگراد و در نور مناسب به مدت دو ماه نگه دارید و یا آنها را در دستگاه گرما‌زای تکثیر قرار دهید تا بهتر ریشه بدهد. وقتی علایم رشد و نمو جدید در گیاه ظاهر شد، کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را تغذیه کنید. بعد از کامل شدن سیستم ریشه دهی و رشد تنه و شاخ و برگها، میتوانید قلمه را به گلدانی با قطر دهانه ۱۳ سانتیمتر ، حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر شاخ و برگ گیاه زیاد شود و گلها ظاهر نشوند ممکن است به دو علت باشد. یا نور کافی نیست و با گیاه به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد. استفاده از ماده براق کننده نیز برای گیاه مضر است وبرگها را سیاه و گلها را بی رنگ و شفاف میکند . در بهار و تابستان، هوای خشک و تشنگی گیاه می تواند برگها و ساقه های گیاه را خم کند. علائم کنه ریز قرمز روی این گیاه به صورت پوشیده شدن برگها با تار عنکبوت است. باید با پارچه مرطوب سطح زیرین برگها را تمیز نموده و با هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی کنید تا علائم بر طرف گردد. در صورتیکه مشاهده کردید براکته های گلها می ریزند ، ممکن است به چند علت باشد یا نور کافی نیست، یا هوا خیلی سرد است و یا خیلی گرم و خشک است. شرایط را بازدید و نارساییها را برطرف نمایید. در زمستان باید دما را حدود ۱۵ درجه ثابت نگاه دارید اگر گیاه در زمستان در هوای گرم نگه داشته شود، در بهار و تابستان ، گلها ظاهر نمی شوند. در صورتیکه برگهای جدید ریز باشند و گلها دیده نشوند، گیاه از کمبود عناصر غذایی رنج می برد. در فصل رشد گیاه را تغذیه نمایید آبیاری بیش از اندازه برگها را می پوشاند. در فاصله بین دو آبیاری اجازه دهید، سطح خاک، خشک شود. اگر حشرات ریزی اطراف گلدانها در حال پرواز باشند، باید گیاه را با سم حشره کش هر هفته سمپاشی نموده یا علایم بر طرف گردند زخمهای سفید پنبه‌ای- روی برگها و قاعده آنها بیانگر حمله نوعی حشره آفت است . گیاه را با سم حشره کش نفوذی طبق دستور سمپاشی کنید.

برچسب: , , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

خورشیدی 90/02/04 11:50
خورشیدی
مشخصات:
اسم علمی گیاه خورشیدی Clivia miniata ، از خانواده Amaryllidaceae میباشد. این گونه بومی آفریقای جنوبی است. برگهای آن خطی یا نوار مانند به رنگ سبز تیره براق و به طول نیم متر می باشد ارتفاع این گیاه به حدود ۵۰ سانتی متر می رسد. ساقه گل دهنده در انتها در حدود ۱۰ تا ۲۰ عدد گل به رنگ نارنجی متمایل به قرمز از اوایل تا اواسط بهار می دهد . از اوایل پاییز باید به گیاه آب کمتری داد تا این طول ساقه گل دهنده به ۱۵ سانتی متر برسد. سپس به میزان مناسب آب داده و آن را در حرارت ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد نگاه می داریم. بهتر است در مورد این گیاه برای آبیاری از آب مقطر استفاده شود. پس از گل دادن باید خاک گلدان را عوض کرد و این عمل در اردیبهشت و خرداد ماه صورت می گیرید ولی می توان در بعضی سالها فقط قسمت سطحی خاک گلدان را تعویض نمود. اما باید مواظب بودکه به ریشه های متورم و گوشتی آن آسیبی نرسد. اگر گل ها را نچینید می‌توانید. از گیاهان بذر گیری نمائید. معمولا حدود ۱۰ ماه طول می کشد که بذر های برسند.

مراقبت: گیاه خورشیدی به نور کم تا معمولی، گرمای متوسط، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر هر هفته یکبار از فروردین تا شهریور، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و خاک برگ یا خاک جنگلی مرطوب، برای رشد آن مناسب است.

ازدیاد: خورشیدی از طریق پاجوشهایی که مجاور پایه مادری، بین برگهای تسمه ای شکل، غده ها و ریشه ها به وحود آمده اند تکثیر می شود. اواخر تابستان که گلدهی به پایان رسیده است، گیاه را طوری از هم جدا کنید که بتوانید به پاجوشها دسترسی داشته باشید. پاجوشهایی را که به اندازه کافی بزرگ شده اند، با یک چاقوی تیز جدا کرده و به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست با پایه پیت قراردهید. هر پا جوش باید شامل حداقل سه یا چهار برگ بوده و طول آن حدود ۲۵ سانتیمتر باشد. قلمه ها را در مای ۱۸ تا ۲۰ درجع سانتیگراد نگاه دارید و به طور منظم خیس و خشک بودن خاک را کنترل کنید. زیرا آبیاری به موقع به ویژه در مراحل اولیه تکثیر، در سرعت ریشه دهی بسیار موثر است.

برچسب: , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

کروتن 90/02/04 11:49
کروتن یا کرچک هندی یا کدیاتم
مشخصات:
اسم علمی کرچک هندی Codiaeum variegatum ، از خانواده Euphorbiaceae میباشد. این جنس دارای ۱۵ گونه مختلف از نوع درختچه های همیشه سبز است. گونه مورد نظر بومی مالزی می باشد. در گلدان ارتفاعآن به ۶۰ سانتی متر و گسترش آن به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می رسند. در خارج از گلدان ارتفاع این گیاه از ۳ متر تجاوز می کند. برگهای کروتون معمولا مخلوطی ازسبز، سفید ، زرد، قرمز، صورتی، سیاه و نارنجی می باشد. شکل برگها متنوع از خطی تا تخم مرغی است. کوچک هندی یا کروتون به رطوبت زیاد اتمسفر احتیاج دارد و اگر در منازل ، در نواحی خشک، رطوبت به اندازه کافی وجود نداشته باشد. برگها شروع به ریزش نموده و به مرور باعث از بین رفتن گیاه می شود. اسپری آب روی برگها مشکل را کاملا بر طرف نمی کند ولی تا اندازه ای در نگهداری آن موثر است. درجه حرارت مناسب کروتون در زمستان ۱۶ درجه سانتی گراد می باشد.

مراقبت: این گیاه به نور معمولی ، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یک بار از فروردین تا شهریور ماه به کروتون، کود داد.

خاک: خاک جنگلی خاک مطلوب برای این گیاه می باشد.

ازدیاد: تجارت کنندگان گل وگیاه ، کروتون را در بسترهای گرم تکثیر می کنند. یعنی دمای خاک بستر رابین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد نگه می دارند. اواخر بهار و در طول تابستان، از طریق قلمه ها ی انتهایی ساقه به اندازه های ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر، می توان عمل تکثیر را انجام داد. کروتون اغلب به صورت به صورت تک ساقه ای رشد می کند، بنابراین باید اجازه دهید تا به اندازه کافی بزرگ شده و جوانه های فرعی تولید کند. قلمه های انتهایی ساقه را ازجوانه ای فرعی بگیرید و در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و درگلدانهایی به قطردهامنه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای ۲۴ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید. خاک را همیشه مرطوب کنید. پس از دو ماه ریشه دهی کامل می شود.

عوارض و درمان: اگر برگهای این گیاه کمرنگ باشد به معنای این است که محیط تاریک آشپزخانه و گاز نفتی می تواند لکه‌ای قهوه ای روی برگها ایجاد کرده و باعث ریزش آنها شود. آبیاری بیش از حد نیز باعث پوسیدگی ساقه و ریزش برگها می گردد. اگر دیدید برگها درتمام اندام گیاه می ریزند، تغییرات شدید درجه حرارت در محیط داشته اید. سعی کنید درجه حرارت را ثابت کنید ریزش برگهای پایین بوته به دلیل هوای سرد و خشک است. تغذیه مصنوعی گیاه از به وجود آمدن برگهای جوان ریز و کم رشد جلوگیری می کند. دقت داشته باشید در آفتاب مستقیم، غبار پاشی انجام ندهید زیرا لکه های قهوه ای و سوخته روی برگ ایجاد می کند. برگهای منقبض شده کروتون نشانگر تشنگی و گرمای هوا می باشد. باید گلدان را به محل خنک تری ببرید و فورا آبیاری و غبار پاشی کنید زخمهای پنبه ای شکل در قاعده و سطح برگها را میتوان با سمپاشی توسط سموم حشره کش ، هر ۱۴ روز یکبار ، از بین می رود.

برچسب: , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

حسن یوسف 90/02/04 11:48
حسن یوسف
مشخصات:
اسم علمی یوسف Coleus blumei ،از خانوده Labiatae می باشد. این جنس داری ۱۵۰ گونه از گیاهان همیشه سبز چند ساله یا دائمی است. این گونه بومی جاوا بوده ارتفاع آن به بیش از ۴۰ سانتی متر و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی متر می رسد این گیاه گرچه دائمی است ولی هنگام فصول سرد اگر خارج از گلخانه یا آپارتمان نگاه داری شوند از بین خواهند رفت. برگهای زیبایی ان به رنگهای مخلوط قرمز، سفید ، سبز، زرد و قهوه ای دیده می شود برای این که یک گیاه بوته ای از این گونه به دست آوریم. گلهای کوچک و آبی رنگ آن را باید هنگام ظهور پنسمان یا قطع کرد. این گونه دارای واریته های بسیاری است که هر کدام دارای برگهایی به رنگها یا مخلوطی از رنگهای مختلف می باشد.

مراقبت: حسن یوسف به نور زیاد، گرمای زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز حسن یوسف را می توان به میزان، ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از فروردین تا مهر ماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاکبرگ و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه است.

ازدیاد: گیاه حسن یوسف با دو روش قلم زدن مستقیم ریشه دهی در آب ، تکثیر می شود. از اواسط تابسان تا اواخر پاییز ، قلمه های انتهایی ساقه را به اندازه ۵ تا ۸ سانتیمتر ، به آرامی جدا کنید، ساقه های نازک و گوشتی قلمه را فشار ندهید. می توانید از پودر هورمون ریشه زایی استفاده کنید، اگرچه خیلی هم لازم نیست. سپس قلمه ها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی قرار دهید . در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید.مراقب باشید که هرگز خاک گلدان خشک نشود. قلمه ها بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز از تابش مستقیم خورشید قرار دهید. زمانی که قلمه ها ریشه داد آنها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست با پایه پیت قرا دهید. باید دقت کنید که ریشه ها شکسته یا کنده نشود.

برچسب: , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

اشوریا 90/02/04 11:46
اشوریا یا گل ساق عروس
مشخصات:
اسم علمی گل ساق عروس Echeveria setosa ، از خانواده Crassulaceae می باشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه مختلف از گیاهان گلخانه ای چند ساله است که همگی بومی مکزیک هستند. گیاهان گوشتی این جنس به راحتی پرورش داده می شوند و برگهای زیبای مدوری دارند که روی آنها را تارهای سفید رنگ می پوشاند. گونه مورد نظر ۸ سانتی متر ارتفاع دارد . و برگهای متراکم و روزت، دارد.گلهای قرمزرنگ این گیاه درون ساقه گل دهنده ای به طول ۸ تا ۱۵ سانتی متر در تمام طول تابستان ظاهر نمی شوند. این گیاه به ندرت پاجوش تولید می کند. در زمستان تقریبا باید آبیاری متوقف گردد.

مراقبت: ارشوریا به نور زیاد، گرمای معمولی ، آبیاری اندک، هوای خشک و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مورداستفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه ، کود دامی ماسه شسته و خاک رس به نسبت مساوی خاک مطلوبی برای رشد گل ساقه عروس است.

ازدیاد: این گیاه گوشتی را به آسانی می توان تکثیر کرد. مشهورترین روش ها، کاشت یک پاجوش یا برگهای روزت انتهای ساقه در خاک مناسب است. روزت انتهای ساقه یال پاجوش را جدا کنید و خاک را کمی مرطوب نمایید. تا زمان ریشه دهی که یک ماه طول می کشد دمای را روی ۲۰ درجه سانتیگراد تنظیم کنید. در روش دیگر، برگهایی را که بالغ هستند، از گیاه مادری جدا کنید، انتهای برگه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید .و در نیم گلدان یا ظرف مسطح، حاوی کمپوست مناسب گیاهان راحت باشد. بهترین زمان تکثیر اواسط بهار تااویل تابستان است. پس از ریشه دهی، لایه های برگی را بیرون آورده ودر گلدان با دهانه ۶ سانتیمتر وخاک مناسب قرار دهید.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

کاکتوس سه پر 90/02/04 11:45
کاکتوس سه‌پر یا کاکتوس ارکیده‌ای یا اپی فیلوم
مشخصات:
اسم علمی کاکتوس ارکیده ایEpiphyllum Xackermannii ، از خانواده Cactaceae میباشد .این جنس دارای ۲۱ گونه از گیاهان گلخانه ای و آپارتمانی چند ساله است که بومی نواحی حاره آمریکا هستند . گونه های این کاکتوس، گل درشت بوده و در زمستان تا ۵ درجه سانتی گراد به سرما مقاوم است. ولی برای داشتن گیاه درشت وگلهای بزرگ باید در زمستان دردمای ۸ تا ۱۰ درجه سانتیگراد نگاهداری شود، گلهای این کاکتوس زنگوله ای (به قطر ۱۵ سانتی متر است.

مراقبت: اپی فیلوم به حرارت متوسط، گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای معمولی تا زیاد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز کاکتوس ارکیده ای را می توان به میزان یک گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مورد استفاده قرار داد.

خاک: بر عکس دیگر کاکتوس ها، خاک این گیاه باید دائما مرطوب باشد و خاک مناسب رشد آن مخلوطی از ماسه شسته و خاک برگ است.

ازدیاد: کاکتوس ارکیده ای به آسانی از طریق قلمه ها یا شاخه های فرعی جدا شده در اواسط بهار تابستان، تکثیر می شود. با یک چاقوی تیز قلمه را درست از محل اتصال بین گیاه اصلی و شاخه فرعی، از گیاه مادری جدا کنید. یک روز یا بیشتر، قلمه ها را دور از نور قرار دهید تا در محل بریده شده، پنبه گیاهی ایجاد شود، سپس قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گیاهان گوشتی و کاکتوس، بکارید. گلدان را در نور مناسب و دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد نگه دارید و خاک را کمی مرطوب کنید. پس از یکماه ریشه زایی انجام شده و گیاه به رشد طبیعی خود ادامه می دهد.

برچسب: , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

90/02/04 11:44
مرجان یا (نوعی) فرفیون یا (نوعی) شیرسگ
مشخصات:
اسم علمی فرفیون Euphorbia milii ، از خانواده Euphorbiaceae میباشد. این جنس دارای ۲۰۰۰ گونه است که از گیاهان یک ساله، دو ساله علفی، چند ساله ودرختچه های همیشه سبز وخزان کننده میباشد که اغلب آنها گوشتی هستند. گونه مورد نظر، بومی ماداگاسکار است. ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر وگسترش آن به ۶۰ سانتی متر می رسد. همچنین دارای خار بوده و نیمه گوشتی است که در قسمت تحتانی چوبی شده است. نوک شاخه ها تولید برگهای نیزه‌ای واژ تخم مرغی با رنگ سبز روشن می‌نماید. گل آذین ۵ تا ۸ سانتی متر آن به صورت گرزن منشعب است و از قسمت انتهایی ساقه خارج می یوشد. دو براکته قرمز قلوه ای شکل در زیر گلها ظاهر می شوند فرفیون در تمام طول سال ممکن است گل بدهد ولی معمولا در زمستان به گل می رود. شیره سفید رنگ این گیاه سمی است.

مراقبت: فرفیون به نور زیاد، گرمای زیاد، آبیاری اندک تا معمولی، هوای خشک و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر قلمه های انتهایی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان تکثیر کنید.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاک برگ و ماسه شسته به نسبت مساوی که در فواصل آبیاری باید خشک گردد برای فرفیون بسیار مناسب است.

ازدیاد: اگر چه میزان موفقیت در تکثیر این گیاه بسیار کم است، ولی نا امید نشوید. با یک چاقوی تیز، قلمه های انتهایی ساقه را، به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر جدا کرده و به مدت یک روز یا بیشتر، در کناری قرار دهید تا در محل بریده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص گیاهان گوشتی و کاکتوس، بکارید و خاک را نسبتا مرطوب نگهدارید اگر شیره سفید این گیاه بیش از حد تراوش کرد، آنرا در پودر زغال چوب و یا آب فرو ببرید مراقب باشید خارهای تیره و شیره سمی فرفیون با دست شما تماس نباید . قلمه ها را در نور مناسب و دمای ۲۱ درجه سانتیگراد، به مدت دو ماه نگاه دارید و قلمه ای را که خشک نشده بود و رشد کافی داشت، در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر قرار بدهید.

برچسب: , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

گل آویز 90/02/04 11:28
گل گوشواره یا گل آویز یا (در آذربایجان: سرغا گولی یا حافیظ گولی)
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Fuchsia species ، از خانواده onagraceae می باشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه مختلف از گیاهان خزان کننده، درخت و درختچه ای است. اغلب آن ها بومی آمریکای مرکزی، جنوبی ونیوزلاند می باشند. گل های این گیاه از یک اندام لوله مانند که در انتها به چهار کاسبرگ مجزا و ۴ گل برگ روی هم قرار گرفته زنگوله مانند ختم می شوند، تشکیل شده است. گل ها اغلب به رنگ قرمز ،ارغوانی و صورتی هستند. برگ های آویز تخم مرغی و یا قلبی شکل با لبه دندانه دار و به رنگ سبز روشن دارد و گلهای آن از اواخر بهار تا اواسط پاییز ظاهر می شوند، تشکیل شده است. گل ها اغلب به رنگ سبز روشن دارد و گلهای آن از اواخر بهار تا اواسط پاییز ظاهر می شوند.

مراقبت: گل آویز به نور معمولی، حرارت متوسط، آبیاری معمولی تا فراوان، رطوبت هوای ۵۰تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی نیاز دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان ۳ گرم درلیتر، هر هفته یکبار ازفروردین تا مهر ماه، مصرف نمود.

خاک: مخلوط سه قسمت خاک جنگلی، یک قسمت کود کاملا تجزیه شده و یک قسمت ماسه برای رشد گیاه گل آویز مطلوب به نظر می رسد.

ازدیاد: این گیاه را می اتوان از اواسط تا اواخر بهار و یا اوایل پاییز ه از طریق قلمه های انتهایی ساقه به طول ۸ تا ۱۰ سانتیمتر تکثیر کرد. قلمه‌ها را با یک چاقوی تیز جدا کنید و از شکستن ویا فشرده شدن ساقه شاداب و گوشتی گیاه پرهیز نمائید. برای قلمه زدن، شاخه هایی را انتخاب کنید که نشانه های گل دهی در آنها وجود ندارد و یا گلها را جدا کنید. سپس آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید و باکیسه پلاستیکی شفاف، بپوشانید. بعد از ریشه دهی و شروع رشد جدید، هر یک را به گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی باپایه پیت، منتقل کنید. دمای محیط تکثیر را نیز ، ۱۵ تا ۱۸ درجه سانتیگراد نگاه دارید. این گیاه را می توان از طریق ریشه دهی در آب نیز تکثیر کرد و در زمانی که بلندی ریشه ها به ۵ سانتیمتر رسید، قلمه ها را در گلدان کاشت

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

ژیمینو 90/02/04 11:27

ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

پاپیتال 90/02/04 11:26
پاپیتال ، عشقه یا داردوست
مشخصات:
اسم علمی پاپیتال Hedera canariensis ، از خانواده Arliaceae میباشد. این گیاه بومی جزایر قناری و شمال آفریقا است. ارتفاع آن در طبیعت به بیش از ۵ متر می رسد.گونه ای زیبا با رشد سریع بوده که در مقابل نور و سایه مقاوم است. برگهای پاپیتال چرمی وتخم مرغی شکل با لبه کنگرهای هستند که در قسمت تحتانی قلبی شکل می شوند، در زمستان برگهای این گیاه سبز روشن و براق است و در تابستان به رنگ سبز برنزی در می آیند، پاپیتال واریته مشهوری دارد که دارای برگهای سبز تیره با لبه نقره ای، خاکستری یا سفید رنگ می باشد.

مراقبت: پاپیتال به نور خیلی کم تا معمولی، حرارت عادی، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار ، از اردیبهشت تا مهر ماه به پاپیتال کود داد.

خاک: خاک باغچه همراه با کمی توربی یا خاک برگ برای رشد ونمو این گیاه مناسب است.

ازدیاد: پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰تا ۱۲ سانتیمتر، از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان ، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها را بپوشانید . بعد از یک ماه ریشه دهی انجام می شود. شما می توانید کیسه پلاستیکی را برداشته و گلدان را در تور مناسب ، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرا دهید. قلمه ها در آب هم ریشه می دهند. پاپیتالها در هوای خنک هم رشد می کنند اما سعی کنید در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد باشد.

عوارض و درمان: اگرمشاهده کردید برگها رنگ پریده شده اند و گرایش به سبزی دارند، یا نور خیلی شدید است و یا هوای تاریک است. کمبود عناصر هم میتواند همین علائم را به وجود بیاورد.برگهای چین وچروکدار و خشک شده معرف هوای گرم محیط است.گیاه را به محل خنکتری برده و غبار پاشی کنید. لکه های نقره ای روی برگها نتیجه فعالیت حشره آفت است هر دو هفته یکبار باسم حشره کش نفوذی گیاه را سمپاشی نمائید. اگر زخمهای سیاه آبکی روی برگها مشاهده شد. با هر نوع مایع ضد عفونی کننده، با غلظت کم، لکه ها را خیس کنید و هوای خشک می تواند نوک برگها را خشک و قهوه ای کند. هوای سرد نیز برگها ر ا پپیچیده و سبز تیره می کند. در صورتی که زهکش مناسبی نداشته یاشیم و در نتیجه خاک گلدان باتلاقی شود، برگهای پاپیتال سیاه می شوند. اگر هم برگها زرد آغشته به تار عنکبوت شدند. باید هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی صورت بگیرد. غبار پاشی در دفع این آفت موثر است گیاه پاپیتال به کنه قرمز که باعث این آسیب می شود حساس بوده، بنابراین نباید در محیط گرم و خشک قرار بگیرد.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

گل ختمی 90/02/04 11:25
ختمی چینی یا ختمی ژاپنی
مشخصات:
اسم علمی این گیاه Hibiscus rosa-sinensis ، از خانواده Malvaceae می باشد. ختمی چینی ، بومی چین است و ارتفاع و گسترش آن به حدود ۵/۱ متر می رسد. این گونه دارای برگهای سبز تیره وتخم مرغی شکل، با لبه دندانه‌دار و یا لوبدار می‌باشد. گلهایی ختمی ازاواخر بهار تا اواخر تابستان ظاهر می گردد و طول عمر کمی دارد. رنگ گل های زرد، صورتی وقرمز است.

مراقبت: ختمی چینی به نور زیاد، گرمای معمولی تا زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰تا ۷۰ درصد وخاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز ختمی را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر،هرهفته یکبار ، از اسفند تا شهریور ، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از کود کاملا پوسیده حیوانی، ماسه وتورب برای این گیاه مناسب است.

ازدیاد: برای تکثیر، قلمه های انتهایی ساقه را که نشانه ای از گل دهی در آنها وجود ندارد، با یک چاقوی تیز، از گیاه مادری جدا کنید. همچنین می‌توانید، شاخه های فرعی را همراه پاشنه یعنی قسمتی از ساقه اصلی، به آرامی بردارید. قلمه باید به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر باشد. انتهای آن را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و در گلدانی با قطر دهانه ۶ تا ۸ سانتی متر، حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید وبه طور منظم مه پاشی کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید . پس از ریشه دهی و رشد مجدد کیسه را بردارید ومه پاشی را متوقف کنید تا گیاه به طور طبیعی به رشد خود ادامه دهد. خاک را کمی مرطوب نگهدارید و کود مایع را برای تغذیه ختمی، مصرف نمائید. زمانیکه گیاه کاملا قوی شد، آن را به گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید.

برچسب: , , , , , , ,
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

گل حنا 90/02/04 11:24
گل حنا یا گل سولماز
مشخصات:
اسم علمی گل حنا Impatiens petersianalis ، از خانواده Balsaminaceae می باشد. این جنس در حدود ۴۲۰ گونه دارد که اغلب بومی نواحی گرم آسیا و آفریقا است. ارتفاع گونه مورد نظر به ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر می رسد. ساقه گوشتی دارد که در محل گرم کمی متورم است . برگهای پایینی متداول بوده و به تدریج که به بالای ساقه نزدیک می شویم فاصله آنها کمتر می شود و در نوک ساقه بصورت پیرامونی به نظر می آید. پهنک برگ و سبز و بیضوی – مستطیلی است و حاشیه آن دندانه دار می باشد. گلها دارای مهمیزی بزرگ هستند که از کاسه گل به وجودمی آیند وجام گل از پنج گلبرگ برنگهای مختلف صورتی، قرمز و سفید تشکیل شده است.

مراقبت: گل حنا به نور متوسط، حرارت معمولی آبیاری فراوان ، رطوبت ۵۰تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هردو هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: خاک کاملا نرم و واجد هوموس کافی برای گیاه گل حنا مناسب به نظر می رسد.

ازدیاد: گل حنا زمانیکه رشد می کند نامرتب و آشفته می شود و بهتر است گیاهان جدیدی تولید و آنها را جایگزین گیاهان قدیمی ونامرتب نمود. از یک چاقوی تیز استفاده کنید تا به بافت گوشتی و آبدار گیاه صدمه وارد نشود. قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۵/۷ سانتیمتر رسید، قلمه ها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر و کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید، مراقب باشید که به ریشه ها صدمه نزنید. می توانید قلمه ها را مستقیما در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتی متر، حاوی کمپوست گلدانی بکارید.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

شاخ گوزنی 90/02/04 11:23
پلاتیسریوم یا سرخس شاخ گوزنی
مشخصات:
اسم علمی گیاه Platycerium bifurcatum ، از خانواده polypodiaceae می باشد. این جنس ۱۷ گونه مختلف از سرخس های اپی فیت دارد. گونه مورد نظر بومی استرالیا بوده و ارتفاع آن در طیبیعت به ۵۰ تا ۸۰ سانتی متر می رسد. سرخس شاخ گوزنی دارای دونوع فروند است. برگها یا فروندهای مدور با لبه مواج در قسمت عقب گیاه و برگهای شاخ گوزنی که تولید اسپور می کند در جلوی برگهای قبلی قرار می گیرند.هر دو نوع فروند، سبز نسبتا روشن هستند. این نوع سرخس تولید استولون کرده و بعد کان های جدید ایجاد می نماید. این گیاه را هنگام زمستان ۱۰ درجه سانتی گراد نگاهداری می نمایند.

مراقبت: پلاتی سریوم به سایه تا نور متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر سه هفته یکبار از فرودین تا شهریور ماه ، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ خزه مخصوصا از نوع اسفاگنوم برای رشد پلاتی سریوم مناسب است.

ازدیاد: این گیاه را میتوان به آسانی تکثیر کرد. البته داشتن اطلاعات کارشناسی شما را موفق خواهد کرد. دوروش برای تکثیر پلاتی سریوم وجود دارد. بعضی اوقات گیاه بالغ، گیاه دیگری را کنار خود تولید می کند که می توانید با دقت زیا د گیاه کوچک را جدا کنید. سپس مجددا گیاه مادری را در گلدان خود بکارید. گیاه جدید را هم در گلدان حاوی کمپوست بذر و قلمه با پایه پیت قرا ردهید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. گیاه را در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب ، برای چند هفته نگاه دارید. ضمنا خاک را همیشه مرطوب کنید و این سرخس را می توانید از طریق هاگهای جمع شده از زیر برگها نیز تکثیر کنید. هاگها را در سینی بذر حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه، بکارید و با کیسه پلاستیکی شفاف و یا شیشه بپوشانید و در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد نگاهدارید. وقتی هاگها جوانه زده به اندازه کافی رشد کردند، هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. زمانی که بزرگتر شدند می توانید آنها را به تکه‌ای از پوست درخت متصل کرده و با خزه و کمپوست ، پایه گیاه را محکم کنید.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

آزالیا 90/02/04 11:21
آزالیا یا خرزهره هندی
مشخصات:
اسم علمی خرزهره هندی Rhododendron simsii، معروف به Azalea.  از خانواده Ericaceae می باشد. گونه simsii بومی چین است و ارتفاع و گسترش آن به حدود ۵/۱ متر می رسد. برگچه های این گونه سبز تیره، نیزه ای یا و تخم مرغی باریک می باشد. گل های آزاله معمولا اواسط بهار باز می شوند و به شکل قیفی، به قطر ۵ تا ۸ سانتی متر و به طول ۳ سانتی متر هستند. گل ها به صورت خوشه ای از ۲ تا ۵ گل در انتهای شاخه ظاهر می شوند.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد، رطوبت ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز خرزهره هندی را می توان به میزان ۳ گرم درلیتر، هر هفته یکبار، ازفروردین تا شهریور ، مصرف نمود.

خاک: مخلوطی از پیت ماس، خاک برگ حاصله ازبرگهای کاج و کود دامی برای پرورش این گیاه مناسب و مطلوب است.

ازدیاد: از اوایل پاییز که دوره استراحت شروع می شود و جوانه ها به وجود می آیند. میزان آب را باید متعادل کرد وکود دهی را قطع نمود و درجه حرارت محیط در حدود ۱۰ درجه نگاه داشت. این کار باید تا آغاز گلدهی یعنی اوایل بهار ادامه پیدا کند. برای تکثیر آزاله می توانید از اواخر بهار تا اواسط تابستان، به وسیله یک چاقوی تیز، از ساقه های نیمه خشبی، قلمه های ساقه ای با انتهایی تهیه کنید و در کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. خاک گلدان را کمی مرطوب کنید و برای اینکه قلمه شما آب بافتهای خود را ازدست ندهد، روی آن را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. گلدانها رادر حرارت ۱۶ درجه سانتی گراد و نورکافی نگه داری کنید.

عوارض و درمان: اگر در طول مدت زندگی آزاله، حلقه های سفید رنگی روی برگها مشاهده کردید، با یک سم حشره کش نفوذی هفته ای یکبار سمپاشی کنید تا علایم برطرف گردد. مواظب گلها باشید که سم روی آنها نریزد. هوای سرد برگها گیاه را سیاه می کند. برگهای زرد و آغشته به تار عنکبوت را هم باید هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی نمایید. تامین رطوبت درکاهش کنه ریز قرمز که این علایم را به وجود می آورد، موثر است. نور کم محیط یا کلسیم بیش ازحد خاک می تواند برگها را کمرنگ کند. گیاه را به محل پرنورتری ببرید و با آب باران و یا آب حاصله از ذوب برفک یخچال، یا آب جوشیده سرد شده گیاه آزاله را آبیاری کنید تا علایم برطرف شود. در صورتی که غنچه ها باز نشوند، می توان فهمید که آبیاری زیاد از حد بوده و یا هوای گرم عامل آن است. برگهای جدید در اثر کمبود مواد غذایی ریز باقی می مانند و گلها هم تشکیل نمی شوند. مواد براق کننده شیمیایی به گیاه شدت صدمه رسانده و روی و برگها لکه های قهوه ای ایجاد می کند.

نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |


ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |


ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |

مرغ بهشتی 90/02/04 11:18

ادامه مطلب
نوشته شده توسط لیلا ابرازه  | لینک ثابت |